เรือนโบราณริมน้ำหลังนี้ เดิมทีเป็นของคุณยายท่านหนึ่ง เพื่อนพี่อภิชาติ บก. Travel guide ไปเห็นเข้าก็รู้สึกชอบแต่บ้านเดิมค่อนข้างทรุดโทรมตามสภาพกาลเวลา โดยเฉพาะฐานบ้านเริ่มทรุด ต้องใช้เงินมาซ่อมแซมมากถึง 3 ล้านกว่าบาทเพื่อยกเรือนที่ทรุด แล้วปรับปรุงจนมีสภาพดีเช่นปัจจุบัน
ที่เป็นไฮไลต์คือ มีเจดีย์สมัยกรุงศรีอยุธยาอยู่กลางบ้าน ซะด้วย ขลังมากๆ เลย

ที่นี่ถูกจัดให้เป็นสถานที่ที่ไม่หวังผลกำไร เปิดสอนศิลปะให้กับเด็กละแวกนั้นฟรี โดยตอนนี้น้องแป๋วเป็นคนสอนอยู่ประจำ บางทีก็เปิดสอนปั้นถ้วยชาม(ข้าพเจ้าแอบจองไว้ก่อนแล้ว เพราะอยากเรียนมานานแล้ว)
ชา กาแฟก็มี แต่ไม่ขาย และไม่มีคนชงให้ เพราะที่นี่บรรยากาศสบายๆ เหมือนบ้าน อยากดื่มอะไรก็ชงเอง มีเครื่องชงกาแฟให้ มีกระติกน้าร้อน จาน ชาม แก้วน้ำ แบบปั้นเองเผาเอง สวยเก๋มากๆ หรือใครอยากจะซื้อหรือเอาชากาแฟมาจากบ้านก็ตามสะดวก จะนั่งนานแค่ไหนก็ไม่มีใครไล่ หิวๆ เดี๋ยวก็จะมีพ่อค้าแม่ค้าพายเรือมาขายอาหาร ไม่ว่าจะเป็นเป็ดพะโล้เจ้าอร่อยที่ขายมา 52 ปีแล้ว ไอศกรีมกะทิ นี่ก็เก๋า ขายมา 54 ปี หรืออยากจะลองชิมผัดซีอิ๋วบนบก ที่อาแปะขายมาแค่ 60 กว่าปีเท่านั้นเอง...
บรรยากาศริมน้ำน่านั่งร่มรื่นมากๆ ปลาสวายก็ชุกชุมเพราะเป็นเขตอภัยทาน อยากให้อาหารปลาก็มีจำหน่ายถุงละ 10 บาท หรือหากอยากออกกำลังกายและได้บำเพ็ญประโยชน์ไปด้วยในตัวเขาก็มีกระชอนไว้ช้อนขยะในแม่น้ำ ขอบอก..ช้อนมาแล้ว และต้องมีแรงเยอร์พอควร และจะแปลกใจกับขยะที่ช้อนได้มากๆ...เห็นแล้วอยากเห็นหน้าคนทิ้งเหลือเกิน......